اخلاص در عمل را از حضرت علی(ع) بیاموزیم

چه کسی مقدار آیات یک سوره'>سوره و نام سوره ها را معین'>معین کرده'>کرده است؟'>است؟ الف: تعیین مقدار آیاتتعیین مقدار آیات یک سوره توسط شخص نبی اکرم ـ صلی الله علیه و اله ـ صورت گرفته است یا به عبارتی امری توقیفی بوده و رأی و نظر صحابه در آن دخالت نداشته است.[1] طبق روایات وارده جبرئیل هرگاه فرود می آمد و آیاتی به همراه داشت موضع و جایگاه هر آیه ای را در سوره تعیین می کرد و آنگاه رسول خدا ـ صلی الله علیه و اله ـ آن را بر یارانش قرائت می کرد و به نویسندگان وحی فرمان می داد که آن را در جای خود بنگارند.[2] عثمان بن ابی العاص گوید: ما نزد رسول خدا ـ صلی الله علیه و اله ـ بودیم و دیدیم که دیدگان خود را بالا برده و سپس آن را در نقطه ای متمرکز کرد و پس از آن فرمود: جبرائیل هم اکنون بر من فرود آمد و گفت آیة:« إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإحْسَانِ وَإِیتَاءِ ذِی الْقُرْبَى وَیَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْکَرِ وَالْبَغْیِ یَعِظُکُمْ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ[3]؛ خداوند به عدل و احسان و بخشش به نزدیکان فرمان مى دهد؛ و از فحشا و منکر و ستم ، نهى مى کند؛ خداوند به شما اندرز مى دهد، شاید متذکّر شوید!» را در این جایگاه از سوره قرار دهم.[4] و مواردی دیگر از این احادیث و روایات وجود دارد که گویای مطالب فوق است. در مورد سوره ها نیز تمام سوره ها جز سورة توبه با « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ» شروع و با « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ» سورة بعدی تمام می شد.   ب: تعیین نام سوره هاهر سوره ای در قرآن کریم، همزمان با حیات رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ دارای نام و عنوان یا نام ها و عناوینی بوده است که از طریق وحی معین و مشخص گردید و به اصطلاح اسامی سوره ها نیز امری توقیفی و با صلاح اخلاص در عمل را از حضرت علی(ع) بیاموزیم...

نکوهش حسادت در احادیث ائمه اطهار   حدیث دربارهی حسادت حسادت یکی از زشتترین و قبیحترین خصلتهایی است که در هر جامعهای دیده میشود، در نکوهش حسد همین بس که نخستین قتلی که در جهان واقع شد از ناحیه قابیل نسبت به برادرش هابیل بود که بر اثر حسد چنین اتفاقی افتاد.پیامبر گرامی اسلام صلیالله علیه و آله و سلم:الحاسدُ جاحِدٌ لأنّهُ لَم یَرضَ بِقضاءِ الله.آدم حسود ـ در حقیقت ـ یک آدم لَجوج و ستیزهجو است. زیرا او به قضا و مقدرات الهی تن نمیدهد.(لئالیالاخبار، ج ٢، ص ١٩١) امام علی (علیهالسلام):اَلحسدُ داء عَیاءٌ لایزولُ اِلاّ بِهَلْکِ الحاسِدِ أَو مَوتِ المَحسود!حسد یک بیماری علاجناپذیری است که جز با از پای درآمدن حسود یا مرگ طرف مقابل زوال نمیپذیرد!(فهرست غرر، ص ٦٧) امام جعفرصادق(علیهالسلام):النَّصیحةُ مِن الحاسِد محال!توقع نصیحت و خیرخواهی از آدم حسود محال است!(خصال، ج ١، ص ١٢٧) امام حسن مجتبی (علیهالسلام):هَلاکُ الناسِ فیثلاثٍ: اَلکِبرُ و الحِرصُ وَ الحَسَد.این سه چیز مردم را به هلاکت رسانده است: تکبر، حرص و حسد.(بحار، ج ٧٨، ص ١١١) امام جعفرصادق(علیهالسلام):آفةُ الدّینِ: اَلحَسدُ وَالعُجْبُ وَالفَخرُ.سه خصلت آفت دینند: حسد، خودپسندی و فخرفروشی به دیگران.(اصول کافی، ج ٣، ص ٤١٨) امام محمدباقر(علیهالسلام):إنَّ الحَسَد یَأکُلُ الایمانَ کما تَأکُل النّارُ الحَطَبَ الیابسَ.حسد مانند آتشی که هیزم خشک را با حرص و وَلَع میخورد، ایمان آدمی را به سرعت تباه و نابود میسازد.(بحار، ج ٧٥، ص ٢٥٢) امام علی (علیهالسلام):الحَسدُ لایَجلِبُ اِلاّ مَضَرَّةً وَ غَیظاً، یُوهِنُ قَلبَکَ وَ یُمرِضُ جِسمَکَ و شرُّ اخلاص در عمل را از حضرت علی(ع) بیاموزیم...